بسم الله الرحمن الرحیم

وصل الله علی محمد وال الطاهرین

وعجل فرج ال محمد

سحر بلبل حکایت با صبا کرد    که عشق روی گل با ما چه ها کرد

از ان رنگ رخم خون در دل افتاد      وزان گلشن به خارم مبتلا کرد

               غلام همت ان نازنینم              

که کار خیر بی روی وریا کرد

من از بیگانگان هرگز ننالم       که با من هرچه کرد ان اشنا کرد

گر ازسلطان طمع کردم خطا بود   ور از دلبر وفا جستم جفا کرد

خوشش باد ان نسیم صبحگاهی

که درد شب نشینان را دواکرد

نقاب گل کشید وزلف سنبل       گره بند قبای غنچه واکرد

به هر سو بلبل عاشق در افغان     تنعم از میان باد صبا کرد

بشارت بر به کوی می فروشان

که حافظ توبه از زهد وریا کرد

وفا از خواجگان شهر با من      کمال ودولت دین بوالوفا کرد