بسم الله الرحمن الرحیم

وصل الله علی محمد وال الطاهرین

وعجل فرجه

 این حسین کیست که دلها همه پروانه اوست

بر خوان غم چو عالمیان را صلا زدند              اول صلا به سلسله انبیاء زدند

نوبت به اولیاءچورسید اسمان طپید

زان ضربتی که بر سر شیر خدا زدند

ان در که جبرئیل امین بود خادمش                   اهل ستم به پهلوی خیر النساء زدند

بس اتشی زاخگر الماس ریزه ها

افروختند ودر حسن مجتبی زدند

وانگه سرادقی که ملک محرمش نبود                  کندند از مدینه ودر کربلا زدند

وز تیشه ستیزه در ان دشت کوفیان

بس نخلها زگلشن ال عبا زدند

پس ضربتی کزان جگر مصطفی درید                بر حلق تشنه خلف مرتضی زدند

اهل حرم دریده گریبان ،گشاده مو

فریاد بر در حرم کبریا زدند

روح الامین نهاده به زانو سر حجاب                    تاریک شد زدیدن ان چشم افتاب

بند چهارم محتشم کاشانی (رحمت الله علیه )

والسلام علیکم ورحمت الله وبر کاته

والحمدوالله رب العالمین

حمید