بسم الله الرحمن الرحیم

وارامگاه من ان بالا زیر ان تک درخت چنار پیری ست که روزگاری برسر ان

به شوق لانه کلاغی به بالا رفته بودم .

واینک اماده است

وصدا می کند مرا به صلایی که اهل دل را زنند

فلانی وقت نزدیک است در چه حال روزگار می گذرانی

ومن اینجا در روز مرگیها مشغولم

وروزی که زیاد دورنیست

بر بالای ان تپه خوش منظره

چه سرد وخاموش خواهم خفت !