بسم الله الرحمن الرحیم

ای خوب که می ایی با حله ای از نور ونظر ومی بری غمهای کهنه و نو

همیشه زمان در ارامش باشی ،ارامش ابدی که چیزی وکسی ان را برهم نتواند زد.

امشب در هاله از غم دیروز وامروز وفردا دست به گریبان

وچون دل ارای کلامت به چشم دیدم همه زایل شدن

از سخن عشق  ندیدم  خوشتر

یادگاری که در این گنبد مینا بماند

واین محبت است که کلافهای سر درگم زندگی را باز می کند وعصای هجرت به کنار می اندازد

و باقامت رشید ترا بر دوش خیال می نشاند ومی برد تا عرش خدا

انجا که حاملان عرش در سیر وطوافندوملائکه بزرگوار همه در تعظیم وتسبیح

از دست وزبان که بر اید

کز عهده شکرش به در اید

والسلام علیکم ورحمت الله وبر کاته

والحمدوالله رب العالمین

حمید