بسم الله الرحمن الرحیم

دیشب به عیادت بزرگواری رفتم که در حال احتضار بود.

ساعت نه به انجا خانه دنیایش رسیدم.

دلم نیامد به نزدیکش روم .

خانه غرق سکوت ومعلم مهربان که با سرطان حنجره سالها

دست وپنجه نرم کرده بود در یک قدمی مرگ تلاش می کرد.

واین سر انجام ما ادمهاست که باید مرگ را بچشیم وبه ندای

ان لایزال ابدی لبیک گوییم .

وتنها ارمغانی که برای انطرف مفید می باشد

زاد وتوشه تقواست .عزیزان تقوای الهی بهترین کارکرد ماست .

بر خودمان رحم کنیم وبر بیکسی قبر وبرزخ وقیامت

گریه کنیم وتعلقات وارزوها را کم نموده ومرگ را همیشه در نظر اریم که :

خبر امد که خواجه مرد!!

والسلام علیکم ورحمت الله وبرکاته

والحمدوالله رب العالمین

حمید