دلم فرش است به زمین محبتت چوگل

                               بسم الله الرحمن الرحیم

دوستان ،چه خوب بود ارایش  صفحه  نوشتار ما پر از روشنایی بود.

عکسهای ان ،ازگناه نبود،ازستم نبود.ازشیطانهای جن وانس نبود.

درنوشته هایمان نورخدا سیرمی کرد،وچلچله های عبادت درانها،پروازمی کردند.

هرنفسی که گذارش به انجا،سریان می کرد،دست خالی ،جام غم

به سرنمی کشد.

وخدارادرهمه جا،به عیان می دید.

 واول انهابانام  او  شروع می شدواخرانها ،به دعاگویی

چرا؟ که اواول است واخر.

عکسهای برهنه شیطان ،که برتارک نوشته مان باشد،چه دانی تو؟

شاید،مولاگذری براین نوشتارکند،چقر غصه خواهد خورد.؟چقدرغصه خواهدخورد؟چقدرغصه خواهدخورد؟

به اندازه  عرش خدا،

به سنگینی قلزم بیکران همیشه در افرینش .

به اندازه سنگینی خون ان مظلوم بلند تاریخ ،

که به سخره گرفت ،هیبت یزیدیان تا ابدیت را.

اه چقدر مولا غصه خواهدخورد؟

که رهرو راهش زشیطان عشق ،مبلغی کند،

پای و سر ،در راه او بازد.

جمید