شرک ظلم عظیم است .!(تفسیر)
بسم الله الرحمن الرحیم
إِنَّ اللّهَ لاَ يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَن يَشَاء
وَمَن يُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْمًا عَظِيمًا (نساء۴۸)
ترجمه
همانا خداوند، اين كه به او شرك ورزيده شود نمىبخشد، ولى هر
چه پايينتر باشد، براى هر كه بخواهد مىبخشد. و هر كس به خداوند
شرك ورزد به تحقيق گناهى بزرگ بر ساخته است
نکته ها
موضوع شرك، بيش از دويست بار در قرآن مطرح شده و از هر گونه توجّه به غيرخدا، تحت هر عنوان (بتپرستى، رياكارى، گرايشهاى غير الهى، مادّهگرايى و...) انتقاد شده است. مضمون اين آيه، عيناً در آيه 116 همين سوره تكرار شده است و تكرار، عامل هدايت است.
از آنجا كه شرك، خروج از مدار حقّ و بريدن از خدا و پيوستن به ديگرى است، بدون توبه آمرزيده نمىشود، ولى اگر مشرك، دست از شرك بردارد و توبهى واقعى كند، خداوند مىآمرزد. در آيه 54 سورهى زمر، مىفرمايد: خداوند، همه گناهان را مىآمرزد، پس از رحمت او مأيوس نباشيد و به درگاهش توبه كنيد.
چون هيچ كس نمىداند نظر رحمت حكيمانهى خدا متوجه چه كسى خواهد شد، پس جايى براى غرور و جرأت به گناه، باقى نمىماند.
عوامل بخشش چند چيز است: 1- توبه. 2- انجام نيكىها. 3- دورى از گناهانكبيره. 4- شفاعت. 5 - عفو الهى. (تمام موارد در اين آيه مطرح است)
امام صادقعليه السلام دربارهى «يغفر ما دون ذلك» فرمود: مقصود گناهان كبيره وگناهان ديگر است، (كه خداوند اگر بخواهد بدون توبه نيز مىبخشد). (301)
پیامها
- شرك، منفورترين گناه و مانع بخشايش الهى است. «لايغفر ان يشرك به»
2- بخشايش گناهان، مربوط به ارادهى حكيمانه خداست. «لمن يشاء»
3- شرك، ادّعايى بىدليل و دروغى بزرگ است. «فقد افترى اثماً عظيما»
والحمدوالله رب العالمین
حمید
بسم الله الرحمن الرحیم ،وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ 69عنکبوت