بسم الله الرحمن الرحیم

ای عشق دوباره تراصدا خواهم کرد،اززیرابرهای خشن وترک رفته ازوحشت

 سنگین بادهای امید،

سردابهای غم را،همه رامی بندم .

نجواهای شبانه را،دوباره شکوفامی کنم.

اما نازنینم ،درکدام لاله زمینی گل رخسارت ،

برخاک می گذاری،

درکدام مرغزاری زیارت بادهای منتظرت را پاسخ می گویی ،

ونگاه های ستاره های کهکشانی رابدرقه رهگذرهمیشه سبز

چشمانت می کنی،

چه سخت است بی توبودن ،

بودن اما،بی توبودن

بوئیدن،اماغیرشمیم بوی تو،

لمس کردن یادسبزت،با دل زردم ،چقدرسبز است عزیزم .

صدقه چشمانم همیشه به یاد توست 

دلمشغولیهایم 

واگوی ابرهای زخمی روحم است

ای گل  همیشه بهار

یوسف فاطمه

مرا

درشبهای تنهائیم 

بهشتی کن 

حمید