بسم الله الرحمن الرحیم

آب

آب را گل نکنیم
در فرودست انگار کفتری می خورد آب
یا که در بشه ای دور سیره ای پر می شوید
یا در آبادی کوزه ای پر می گردد
آب را گل نکنیم
شاید این آب روان می رود پای سپیداری تا فروشوید اندوه دلی
دست درویشی شاید نان خشکیده فرو برده در آب
وزن زیبایی آمده لب رود
آب را گل نکنیم
روی زیبا دوبرابر شده است
چه گوارا این آب
چه زلال این رود
مردم بالا دست چه صفایی دارند
 چشمه هاشان جوشان گاوهاشان شیرافشان باد
من ندیدم دهشان
بی گمان پای چپرهاشان جا پای خداست
 ماهتاب آنجا می کند روشن پهنای کلام
بی گمان در ده بالا دست چینه ها کوتاه است
 مردمش می دانند که شقایق چه گلی است
 بی گمان آنجا آبی آبی است
 غنچه ای می شکفد اهل ده باخبرند
چه دهی باید باشد
 کوچه باغش پر موسیقی باد
 مردمان سر رود آب را می فهمند
گل نکردنش ما نیز
 آب را گل نکنیم 

***

اسلام علیک یا ابا عبدالله وعلی

ارواح التی حلت به فنائک

علیک منی سلام الله ابدا

ما بقیت و وبقی اللیل والنهار

ولا جعله الله واخر العهد لزیارتکم

السلام علی الحسین (ع )

وعلی علی بن الحسین (ع َ

وعلی اولادالحسین

وعلی اصحاب الحسین

ورحمت الله وبرکاته

والحمدوالله رب العالمین

حمید