حدیث (دوستی دنیا)
حضرت صادق علیه السلام فرمود:ریشه وسر هر خطاکاری دوستی دنیا است .
توضیح - باید دانست که دنیا ودوستی ان بخودی خود مذموم نیست ،انچه مذموم است ان دنیایی
است که انسانرا از کمالات وتحصیل اخرت باز دارد،واورا به مهالک اندازد،وگرنه وسیله بسیاری از
سعادات همین دنیاودوستی ان است .دنیا است که محل نزول فرشتگان رحمت ،وخانه پیمبران
وجای تجارت اولیای خدا بوده ،چنانچه امیرالمومنین سلام الله علیهافرماید،وروی همین اصل
پیمبران وائمه اطهارسلام الله علیهمااز خدای تعالی طول عمروماندن در دنیا را می خواستند.
چنانچه درکلام سیدالساجدین علیه السلام است ،که از خدا برای صرف در اطاعتش طول
عمر می خواهد،والبته چنین دنیایی این اخرت است .چنانچه در روایت صحیح از ابن ابی
یعفور حدیث شده است که گوید:عرض کردم به حضرت صادق علیه اسلام که ما دنیا را
دوست داریم ؟فرمود:می خواهی برای چه کار؟عرضکردم می خواهم بوسیله ان تزویج
کنم وحج بجای اورم وبر نان خورهای خود انفاق کنم ، وبه برادران دینی خود برسانم ،
صدقه دهم .فرمود:این از دنیا نیست ،(بلکه )این اخرت است .پس روی هم رفته انچه
ازاخبار وایات استفاده می شود ان است که دوستی دنیایی که باعث فراموشی اخرت
وتن پروری وواگذاردن دستو رات الهی وحرص بر لذات وشهوات وگناهان وامثال اینها
مذموم است .وبه عبارت روشن تر دنیا را برای دنیا بخواهد نه برای اخرت ،ولی اگر
دنیارا برای درک سعادات وکسب کمالات واخرت بخواهد مذموم نیست بلکه ممدوح
است .(این بود ملخص کلام مجلسی علیه الرحمته در باب ذم دنیا)
اصول کافی جلد چهارم با ترجمه وشرح دانشمندمحترم جناب اقای حاج سید هاشم
رسولی
والحمدوالله رب العالمین
حمید
بسم الله الرحمن الرحیم ،وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ 69عنکبوت