بسم الله الرحمن الرحیم

يُؤْتِى الْحِكْمَةَ مَنْ يَشَآءُ وَمَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِىَ خَيْراً كَثِيراً وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُواْ الْأَلْبَبِ‏ ۲۶۹بقره
(خداوند) حكمت و بينش را به هر كس بخواهد (وشايسته ببيند) مى‏دهد و به هركس حكمت داده شود، همانا خيرى فراوان به او داده شده است و جز خردمندان (از اين نكته) متذكّر نمى‏گردند.
نکته :
ألباب» جمع «لُبّ» به معناى مغز است و به همه انسان‏ها «اولوا الالباب» نمى‏گويند، بلكه تنها به خردمندانى مى‏گويند كه عقل خود را بكار گيرند وراه زندگى و سعادت واقعى خود را بيابند.
حكمت را به معنى معرفت و شناختِ اسرار و آگاهى از حقايق و رسيدن به حقّ دانسته‏اند كه خداوند به بعضى از افراد به خاطر پاكى و تقوى و تلاش عطا مى‏كند، تا آنان وسوسه‏هاى شيطانى را از الهامات الهى باز شناخته و چاه را از راه و شعار را از شعور تشخيص دهند و اين خير كثير است.
در روايات مى‏خوانيم: حكمت، معرفت و تفقّه در دين است. حكمت، اطاعت از خدا، شناخت امام وپرهيز از گناهان كبيره است. [746]
پيام ها:
- گرچه مال وثروت خير است، ولى خيرِ كثير، داشتنِ ديد وقدرت تشخيص است. كسانى كه از آن خير انفاق كنند به خير كثير مى‏رسند. «انفقوا...يؤتى الحكمة»
2- شيطان وعده‏ى فقر، و خداوند وعده‏ى مغفرت و فضل مى‏دهد. امّا تشخيص و انتخاب هريك از اين دو راه، حكمت لازم دارد. «يؤتى الحكمة»
3- همه‏ى دنيا متاع قليل است، [747] ولى حكمت خير كثير است. اگر همه امكانات مادّى فداى دست يابى به حكمت و بينش صحيح گردد، ارزش دارد. «فقد اوتى خيراً كثيرا»
4- حكمت هديه‏اى كليدى و مادر همه‏ى خيرات است. هركه آن را داشت چيزهاى زيادى خواهد داشت. «ومن يؤتى الحكمة فقد اوتى خيراً كثيراً»
5 - هر كسى به ارزش حكمت پى نمى‏برد. «مايذّكّر الاّ اولوا الالباب» دنياگرايان بر مال و آمار و محاسبات مادّى تكيه مى‏كنند و سود و زيان را بر اساس مادّيات مى‏سنجند، ولى دورانديشان عاقل و راه‏شناسان انديشمند، از بعد ديگرى محاسبه مى‏كنند.

747) متاع الدنيا قليل« نساء، 77

746) تفسير نورالثقلين، ج‏1، ص‏2
http://www.gharaati.ir/show.php?page=tafsir&numsooreh=2&numayeh=270 منبع: