بسم الله الرحمن الرحیم

وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَانًا حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهًا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًا وَحَمْلُهُ
وَفِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا حَتَّى إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَبَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قَالَ رَبِّ
أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَى وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ
صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَإِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ ﴿15﴾ احقاف
ما به انسان توصيه كرديم كه به پدر و مادرش نيكي كند،
مادرش او را با ناراحتي حمل مي‏كند، و با ناراحتي بر زمين مي‏گذارد،
و دوران حمل و از شير باز گرفتنش سي ماه است، تا زماني كه به كمال
قدرت و رشد برسد، و به چهل سالگي وارد گردد، مي‏گويد: پروردگارا! مرا
توفيق ده تا شكر نعمتي را كه به من و پدر و مادرم دادي بجا آورم، و
عمل صالحي انجام دهم كه از آن خشنود باشي، و فرزندان مرا صالح كن،
من به سوي تو باز مي‏گردم و توبه مي‏كنم، و من از مسلمينم. (15)احقاف

وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَى وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فِي عَامَيْنِ أَنِ اشْكُرْ
لِي وَلِوَالِدَيْكَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ ﴿14﴾ لقمان

و ما به انسان درباره پدر و مادرش سفارش كرديم، مادرش او را با زحمت روي
زحمت حمل كرد، (و به هنگام بارداري هر روز رنج و ناراحتي تازه‏اي را متحمل مي‏شد)
و دوران شيرخوارگي او در دو سال پايان مي‏يابد (آري به او توصيه كردم)
كه شكر براي من و براي پدر و مادرت بجا آور كه بازگشت همه شما به سوي من است. (14) لقمان

وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا وَإِن جَاهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ
عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿8﴾ عنکبوت

ما به انسان توصيه كرديم كه به پدر و مادرش نيكي كند،
و اگر آنها تلاش كنند كه براي من شريكي قائل شوي كه به آن علم نداري،
از آنها اطاعت مكن، بازگشت همه شما به سوي من است، و
شما را از آنچه انجام مي‏داديد با خبر خواهم ساخت. (8)

وَاعْبُدُواْ اللّهَ وَلاَ تُشْرِكُواْ بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَبِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى
وَالْمَسَاكِينِ وَالْجَارِ ذِي الْقُرْبَى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالجَنبِ وَابْنِ السَّبِيلِ
وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ إِنَّ اللّهَ لاَ يُحِبُّ مَن كَانَ مُخْتَالاً فَخُورًا ﴿36﴾ نساء

و خدا را بپرستيد و چيزى را با او شريك مگردانيد و به پدر و مادر احسان كنيد
و در باره خويشاوندان و يتيمان و مستمندان و همسايه خويش و همسايه
بيگانه و همنشين و در راه‏مانده و بردگان خود [نيكى كنيد] كه خدا كسى
را كه متكبر و فخرفروش است دوست نمى‏دارد (36)نساء

وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ لاَ تَعْبُدُونَ إِلاَّ اللّهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَاناً
وَذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَقُولُواْ لِلنَّاسِ حُسْناً وَأَقِيمُواْ الصَّلاَةَ
وَآتُواْ الزَّكَاةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلاَّ قَلِيلاً مِّنكُمْ وَأَنتُم مِّعْرِضُونَ ﴿83﴾

 چون از فرزندان اسرائيل پيمان محكم گرفتيم كه جز خدا را
نپرستيد و به پدر و مادر و خويشان و يتيمان و مستمندان
احسان كنيد و با مردم [به زبان] خوش سخن بگوييد و
نماز را به پا داريد و زكات را بدهيد آنگاه جز اندكى از
شما [همگى] به حالت اعراض روى برتافتيد (83) 

قُلْ تَعَالَوْاْ أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ أَلاَّ تُشْرِكُواْ بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا
وَلاَ تَقْتُلُواْ أَوْلاَدَكُم مِّنْ إمْلاَقٍ نَّحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَإِيَّاهُمْ وَلاَ تَقْرَبُواْ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ
مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَلاَ تَقْتُلُواْ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ ذَلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿151﴾ انعام

بگو بياييد تا آنچه را پروردگارتان بر شما حرام كرده براى شما بخ
وانم چيزى را با او شريك قرار مدهيد و به پدر و مادر احسان كنيد و
فرزندان خود را از بيم تنگدستى مكشيد ما شما و آنان را روزى مى‏رسانيم
و به كارهاى زشت چه علنى آن و چه پوشيده[اش] نزديك مشويد و ن فسى
را كه خدا حرام گردانيده جز بحق مكشيد اينهاست كه [خدا] شما را به
[انجام دادن] آن سفارش كرده است باشد كه بينديشد (151) نساء

منبع سایت پارس قران

والحمدلله رب العالمین