بسم الله الرحمن الرحیم وصل الله علی محمد وال الطاهرین وعجل فرج ال محمد

وَلَا تَكُونُواْ كَالَّذِينَ نَسُواْ اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ أُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسقون ۱۹حشر

همچون كسانى نباشيد كه خدا را فراموش كردند، پس خدا نيز آنان را به خود فراموشى گرفتار كرد. آنان همان فاسقانند

لَا يَسْتَوِى أَصْحَابُ النَّارِ وَأَصْحَابُ الْجَنَّةِ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفَائزون ۲۰حشر

اهل آتش و اهل بهشت يكسان نيستند، اهل بهشت همان رستگارانند

نکته ها

مصداق روشن كسانى كه خداوند را فراموش كردند، منافقانند. در آيه 67 سوره توبه درباره منافقان مى‏خوانيم: «نسوا اللّه فنسيهم» البتّه خداوند فراموشكار نيست، بلكه لطف خود را از آنان باز مى‏دارد. «و ما كان ربّك نسيّا» (1011)
غفلت و فراموشى، خطرناك‏ترين آفت انسان است. قرآن مى‏فرمايد: گروهى از مردم، از چهار پايان بدترند، زيرا غافلند، «اولئك كالانعام بل هم اضل اولئك هم الغافلون» (1012) بنابراين غفلت از خدا «نسوا اللّه» (1013) ، غفلت از قيامت «نسوا يوم الحساب» (1014) و غفل از آيات الهى «اتتك آياتنا فنسيتها» (1015) باعث سقوط انسان به مرحله‏اى پست‏تر از حيوانيّت مى‏شود.
كسى كه خدا را فراموش مى‏كند، قهراً انسان بى‏راهه، بى‏رهبر، بى‏هدف و بى‏قانون، غرق در شهوات مى‏شود و تمام هدف‏ها و عملكردش سليقه‏اى و مطابق تمايلات و هوس‏هاى خودش مى‏شود و اين بزرگ‏ترين خطر براى انسان است.
كسى كه لطف او را فراموش كند، مأيوس شده و به بن بست مى‏رسد.
كسى كه عفو او را فراموش كند، خود را قابل اصلاح نمى‏بيند و دست به هر كارى مى‏زند.
كسى كه رهبران الهى را فراموش كند، دنبال هر طاغوتى مى‏رود و فاسد مى‏شود.
كسى كه قانونِ او را فراموش كند، هر روز به سراغ صدايى مى‏رود و سر در گم مى‏شود.
كسى كه راه او را فراموش كند، در ميان صدها راه ديگر گيج شده و به بيراهه مى‏رود.
كسى كه اولياى او را فراموش كند، دوستان ناباب او را به بازى مى‏گيرند.
كسى كه نعمت‏هاى خدا را فراموش كند، متملّق ديگران مى‏شود.
كسى كه خدا را فراموش كند، قهراً اهداف حكيمانه‏ى او در مورد آفرينش انسان را فراموش خواهد كرد و هركه هدف خلقتش را فراموش كند، عمر، سرمايه واستعدادش را هدر مى‏دهد.
انسان فطرتاً خداشناس است و فراموشى، عارض بر او مى‏شود. كلمه «نسيان» در موردى است كه قبلاً علم و توجه باشد.

پیامها

 1- مؤمنان، در معرض غفلت از ياد خدا هستند و نياز به هشدار دارند. «يا ايها الّذين آمنوا اتقوا اللّه... و لا تكونوا كالّذين نسوا اللّه»
2- گام اول، از خود انسان است، خودفراموشى كيفر الهى است. «نسوا اللّه فانساهم»
3- كيفر الهى متناسب با عمل است. «نسوا اللّه فانساهم انفسهم»
4- گناه، ثمره غفلت از ياد خداست. «نسوا اللّه فانساهم انفسهم اولئك هم الفاسقون>>

۱۰۱۱مریم ۶۴

۱۰۱۲اعراف ۱۷۹

۱۰۱۳توبه ۶۷

۱۰۱۴ص ۲۶

۱۰۱۵طه ۱۲۶

منبع تفسیر نور

والسلام علیکم ورحمت الله وبرکاته

والحمدلله رب العالمین

حمید