بسم الله الرحمن الرحیم وصل الله علی محمد وال الطاهرین وعجل فرج ال محمد

اقدام مقتدا صدر به خروج از دولت عراق براي تحليلگران سياسي سؤالات زيادي را در پي داشته و بعنوان يك «رويداد مهم» تلقي شده است. اين اقدام پس از آن صورت گرفت كه مقتدا صدر از «نوري مالكي» نخست وزير خواست اعلام جدول خروج نظاميان آمريكايي از عراق را با جديت از اشغالگران مطالبه نمايد و البته نخست وزير عراق آن را نيازمند تمهيد مقدماتي مي دانست و در مورد زمان آن با مقتدا صدر اختلاف داشت.
هفته گذشته مقتدا صدر با فراخواندن هواداران خود به اعتراض مسالمت آميز عليه حضور اشغالگران و راه اندازي تظاهرات دو ميليون نفري در نجف- كه در چهارمين سالگرد اشغال بغداد توسط آمريكا صورت گرفت- جديت خود را در اعمال فشار براي عاري سازي عراق از عوامل اشغال كه به نظر او -و بنابر واقعيت موجود- عامل اصلي ناامني ها است نشان داد و لذا خروج او از دولت، اين سؤال را به وجود آورده است كه گام بعدي مقتدا صدر چيست؟ آمريكايي ها بيش از همه نگران اين موضوع هستند از اين رو يك روز پس از اعلام خروج 6وزير متعلق به جريان مقتدا صدر، روزنامه واشنگتن پست با نگراني نوشت:
«اين خروج، صدر را قدرتمندتر مي كند و فشار آمريكا را بر او كاهش مي دهد» و بي بي سي در سايت خود اين سؤال را مطرح كرد: «رفتار صدر در خارج از دولت چگونه است؟»
در اين ميان بعضي از مخالفان شيعه در عراق گمان كرده اند، خروج 6 وزير صدر از دولت راه را براي تغيير روند در عراق- و تضعيف دولت مالكي و ائتلاف انتخاباتي شيعيان يا همان 555- هموار مي كند. بي بي سي در گزارش خود نوشت: «اقدام صدر به خروج از دولت به افزايش فشار بر نوري مالكي مي انجامد» و با اين پيش بيني كه فعاليت صدر از شكل مسالمت آميز خارج مي شود مدعي شد: «اقدام صدر عليه ائتلاف و دولت به شكاف ميان شيعيان مي انجامد.»
اما به نظر مي آيد اين نگاه وارونه به ماجرا باشد چرا كه در طول سال هاي اخير صدر گامي در جهت تضعيف دولت و يا شكاف ميان «ائتلاف عراق يكپارچه» بر نداشته است و همواره پيكان حملات او متوجه آزادسازي عراق از وجود اشغالگران بوده است و دقيقاً از همين روست كه به اعتراف ديروز بي بي سي: «آمريكا سپاه مهدي-شاخه نظامي صدر- را بزرگترين تهديد امنيتي مي داند.» جريان صدر يكي از عوامل اصلي روي كار آمدن نوري مالكي در عراق است و از اين رو گمانه زني- و در حقيقت شيطنت- انگليسي ها درباره تضعيف دولت نوري مالكي پس از خروج وزراي گروه صدر نمي تواند واقعيت داشته باشد. اما قطعا از اين پس آمريكايي ها با دشواري بيشتري در عراق مواجه خواهند شد چرا كه از اين پس- با تعلل در اعلام جدول زماني خروج از عراق- يك گروه موثر سياسي كه خويشتنداري فراواني از خود نشان داده بود به «مخالفت جدي تر» با اشغالگران خواهد پرداخت.
برخلاف گمانه زني مخالفان دولت نوري مالكي «ائتلاف شيعيان» بدون شكاف برجاي مي ماند و در عين حال شيعيان با دو زبان متفاوت به اشغالگران يادآور مي شوند كه چاره اي جز خروج از عراق ندارند. خروج گروه صدر از دولت درواقع فعال شدن جبهه جديدي در مقابل اشغالگران است و اين البته براي آمريكايي ها و انگليسي ها بسيار دشوار مي باشد چرا كه آنان در طول ماه هاي گذشته حتي دست اندركار تضعيف همان يك زبان- كه به پرهيز از هرگونه تنش توصيه مي كرد- بوده اند و تصور مي كردند اين راه به تغيير كنوني مسير عراق مي انجامد و بار ديگر اكثريت مردم عراق را به اسارت گروهي كوچك كه اولين ويژگي شان سرسپردگي به غرب است، درمي آورند.
مروري بر تحولات يكي، دو ماه اخير- بخصوص اقدامات نئوجمهوريخواهان- در عراق به آساني به ما مي گويد كه آمريكايي ها طرح يك كودتا را در دست دارند و مرحله به مرحله براي دست يافتن به آن وارد ميدان مي شوند. كاندوليزا رايس در سفر اخير به منطقه خاورميانه- بخصوص در ديدار با سران عربستان و اردن- صراحتا از لزوم تغيير در عراق سخن گفته و وعده داده بود كه مقدمات تغيير دولت عراق به زودي فراهم مي شود. او بخصوص از ملك عبدالله پادشاه اردن خواسته بود كه براي تغيير معادله عراق فعالتر شود و به همين دليل طي دو- سه هفته اخير شاهد تشديد فعاليت هاي تروريستي در استان الانبار، بغداد و كربلا بوده ايم.
اما حالا ديگر موفقيت طرح هاي آمريكا در عراق به «محال» نزديك تر شده است، چرا كه نزديك ترين نيروهاي منطقه به ايالات متحده هم گمان نمي كنند طرح هاي بوش به تغيير معادله عراق و تضعيف جريان اسلامگرا در اين كشور منجر شود. از همين رو دو هفته پيش پادشاه عربستان با صراحت مشكل اصلي عراق را حضور اشغالگران آمريكايي دانست. از سوي ديگر توانايي هاي آمريكا در عراق به حداقل خود نزديك شده است و تروريست هايي كه آمريكا آنان را مهمترين تهديد دولت نوري مالكي مي دانست- و به آنها در موفقيت خود دل بسته بود- دچار بحران هاي جدي شده اند. اقدام تروريستي يكي از اعضاي جريان القاعده عليه يكي از نمايندگان طيف سلفي مجلس عراق-گروه حارث الضاري- كه به كشته شدن هر دو نفر منجر گرديد نشان داد تروريست هاي طيف سلفي درست در روزهايي كه بوش و رايس به آنان براي كمك به تغيير معادله عراق احتياج دارند، دچار شكاف جدي شده اند.
بدون آنكه درصدد ارزيابي درستي يا اشتباه بودن جدا شدن وزراي گروه مقتدا صدر از دولت نوري المالكي باشيم مي توانيم از زاويه شرايط محيطي اشغالگران، آن را يك دردسر جديد براي طراحان «تغيير عراق» ارزيابي كنيم. اين در حالي است كه گستره گروه مقتدا صدر با قدرت هدايت و سازماندهي آن، سرعت آنان در واكنش، پايگاه مردمي و شجاعت و بي باكي مردان اين گروه به هيچ وجه با موارد ديگر كه آمريكا ناتوان از حل آن ها نيز بود، قابل قياس نيست. آمريكايي ها فراموش نكرده اند كه حدود 5/2 سال پيش گروه مقتدا صدر 19 روز در مقابل تهاجم آنان ايستاد و ژنرال هاي آمريكايي در عراق را وادار كرد تا از ادعاي خود عليه مقتدا صدر دست بكشند.
برهمين اساس اگرچه سخنگوي كاخ سفيد ديروز وانمود كرد كه آمريكا از خروج وزراي گروه مقتدا صدر خوشحال است ولي ترديدهاي زيادي در ميان نظاميان آنان در مورد اهداف واقعي گروه صدر از خروج از دولت نوري مالكي-كه خود موسس آن بوده اند-شكل گرفته است.

منبع کیهان

والسلام علیکم ورحمت الله وبرکاته

والحمدوالله رب العالمین

حمید