بسم الله الرحمن الرحیم   (وصل الله علی محمد وال الطاهرین وعجل فرج ال محمد)

وان هدفی  که از امدن ادیان الهی بر روی کره زمین در ان مستتر است

ساختن جان وروح ادمی به مثل ومانند انسان کاملی که اور ا امام گویند.

وامام یعنی الگو ونمونه وحجت ودلیل وان کسی است که ما خود را باید

شبیه به او بسازیم وجانمان را باید مثل جان او کنیم .واین دلیل بودن امام است .

وتا رسول خدا(ص )بود وهست امام ما اوست وبعد از او باید امام کسی باشدکه

علم خلیفته الهی را داشته باشد یعنی تالی او باشد تا مومنین را به کمال انسانیت

چه از بعد مادی وچه معنوی برساند واین نمی شود مگر انکه امامان، معصوم ومثل

رسول خدا(ص ) باشند در علم وعمل .

وبحث بر سر این است وگرنه حاکمان بسیار ودلاوران بیشمار وعالمان فراوان

ولی کسی می تواند این وظیفه سنگین بر دوش کشد که در مکتب انبیاء جانش

ابدیده گشته است ومی داند انچه دیگران نمی داند ومی خواند انچه دیگران نمی توانند خواند.

واین امام همیشه امام است اگر چه خانه نشین باشد ولی اگر مردم به او اقبال کردن او قائم

به امر می شود ومومنین را به سوی خدای مهربان راهبر.

وسر امامت در این است وغامضی ودشواری فهم ان بر انان که جانشان عرشی باشد وبا محبت سیراب

گردیده اسان واما بر کسانی که به ظواهر شریعت اکتفا نمایند بسی دور از ذهن خواهد امد.

دعاها ودستورات وخطبه هایی که از امامان  معصوم شیعه سلام الله علیهم اجمعین

به ما رسیده گواه خوبی بر این مدعاست که انها چنان در بحر بیکران توحید به سر می بردند

که برای خودشاءنی قائل نبودند ومولی علی حتی کسانی را که اورا به مقام الوهیت رسانده بودند گردن

زد.واین در تاریخ مظبوط است .

وبه شهادت تمام تاریخ نویسان منصف ونه انهاییکه جعل حدیث کردند ودل بزرگان خستند ودارای شعور

دینی نبودند،امامان شیعه در بالاترین درجه کمال انسانیت بودند و مستلزم تبعیت مومنین از انان .

ولی خناسانی امدند وشریعت واژگونه کردند واین نوگلان هدایت را یا شهید ویا به زنجیر کشیدند

ویا اواره وطن کردن ونگذاشتن که مردم از انوار هدایتشان بهره برداری نمایند.

واین شد که ان اسلام ادم ساز تبدیل شد به اسلام سر زمین اباد کن وخلافت بر مردم وبس .

پس جانها چه شدند؟کرامت انسانی ؟خلیفته الهی ؟

کجا رفتند انانی که یک شب به رکوع بودند وشبی به سجود.؟

کجا رفتند که دیدن روی ان خوبان بهشت بود؟

کجا رفتند مهربانانی که کلامشان روح افزا بود؟

کجا رفتند انانی که فقط خدای مهربان برای انها مهم بود؟

کجا رفتند ناز دلیرانی که اسلام عزیز را از زن وفرزند بیشتر دوست داشتند؟

کجا رفتند؟

وما کجاییم ؟ودر پی چه هستیم ؟

وبر چه مشغولیم ؟

ایا رهبران کنونی جوامع اسلامی غیر از ایران عزیز بر مسلک پاک رسول خدا سیر می کنند؟

وایا انان دست در دست کفار ننهاده اند؟

وایا انان ان امام وخلیفه ای هستند که ما را به یاد خدا اورند وما را به خدا برسانند؟

زهی بی اطلاعی که اگر چنین پنداریم .

وزهی بیچاره گی که در زیر فرمان چنین جابرانی به نام اسلام روزگار گذراندن .

وخود دل خویش شاد دارند که به اسلام عمل می کنند.

نه خوبان ونه عزیزان:

اسلام نمی گوید به جبار وفاسق سواری بده وانها را بر خود امیر بکن .

خدای متعال والاتر از ان است که بر بندگان ومومنین همچو خناسانی را سلطه دهدوبر سلطنت انها

راضی باشد.

وباید مسلمین در کل جهان کاری را بکنند که مردم مسلمان وسر فراز وولایتمدار ایران اسلامی انجام

دادند.وان از تخت قدرت به زیر کشیدن بیچاره گانی است که دست نشانده استکبار هستند

وترسو ومقام پرست وپول پرست ودنیا خدای انهاست.

وتا این کار نکنند چگونه فردا به چشمان مبارک رسول خدا وصحابی بزرگوار خواهند نگریست !

وخدای مهربان از خود خوشنود خواهند نمود.

امید که پیام انقلاب اسلامی به گوش ملتها رسیده باشد وجان ودلشان را بیدار نموده باشد.

خداوندا ما را از کوثر ولایت بنوشان

وخوبان ودوستان ما را از زلال ولایت سیراب بگردان

خدایا چنان کن سر انجام کار

تو خوشنود باشی وما رستگار

والسلام علیکم ورحمت الله وبرکاته

والحمدوالله رب العالمین

حمید