امامت خوبان
اما سوال این است ،بهترین فرمول یک دارو را داشته باشیم ومواد اولیه ،اما آن نظر ودست واردی که به کم وکیف ترکیب وادغام وتفصیل وارد است می تواند محصولی عین همان معادله درخواستی بسازد وتحویل بدهد .مثل رسول خدا ص که با پیاده کردن قرآن مجید وراهنمایی خودش امت را از حضیض ونکبت به تعالی ورشد رساند در عرض 23سال عمر با برکتش .
امامت وولایت ،در گوهره خود وبا نصب خدای متعال ،همان خاصیت رسول مهربانی هارا برای امت داشته ودارد .حقیقتی ،که امت در آن زمان از ان غفلت کردن وبه ظاهر مشغول شدن .همان ظاهری که رسول خدا ص را کسانی مثل خود می دانند ومتوجه ظرفیت عظیم روحی ومعنوی مقام رسالت نیستند ونشدند که نعمت قران کریم توسط او به زمین امد .اگر کسی خویش هم سنگ مقام رسالت بداند در جهل وبیچارگی مانده است وچشم دلش بسته .
چگونه عقل سلیم باور می کند ،که جسم اصل است هر چند شبیه به هم هستیم در دار ملک ،اما ماندگار می شود بر خاک ! ،اما آن چه باعث تمییز شخصیت ها و انسانیت ها می شود همانا بزرگی
وعلو روح(نفس )ادمی است .که ارواحی ارجمند ،تحت تربیت خدای مهربان قرار گرفته وبه تربیت نفوس در عالم ملک مشغول گشته ومی گردن .واین ها ،رسولان واوصیای گرام ایشان هستند .که زمین تشنه
وانسان تاریک گشته ،به یمن قدوم مبارک والهیشان وبا عمل به دستورات خدای مهربان ،از خاک به افلاک سر می گشایند .نمونه اتم این مورد زندگی وتربیت کردن رسول خدا محمد مصطفی ص است
که اعراب وعجم بادیه نشین و شهر نشین را ،بر خوان اسمانی نشاند .و از صهیب رومی وسلمان فارسی وبلال حبشی وابوذر غفاری وابودجانه و صفه نشینان وغیرو ،امتی واحد وخدایی ساخت ....
چه کسی را یارای آن بود از آدمیان که همچو هنری داشته باشد .
عزیزان ،مبحث ولایت وامامت ورهبریت جامعه ،مهم ترین بحث در رسیدن به حق وحقیقت دین حنیف اسلام است .چون اگر رهبری در جای درست خود نباشد ،
ظرفیت های جامعه به ان جایی که خدای متعال منظورش بوده هدایت نمی شود
حتی اگر قران کریم هم در دسترس باشد ،وغفلت وبی عدالتی زمین را پر می کند
وانسان های مسلم ومومن ،استثمار واستعمار می شوند .وحق به حقدار نمی رسد .
بنا بر این ،نبی ،بعد از رساندن خبر اگر مقتضی بوده وقابل ،امام می شده تا رهبری امت به دست بگیرد وجامعه را به سمت نور وسرور وخدای متعال رهنمون شود .
رهبر وامام ،بر آیند تمام نیروهای مومن را ،در معادله ای توانمند وهدفدار ،یک جا ،
ویک سو کرده ،وبا قاطعیتی وصف ناپذیر که از حقانیت ویقین به راهش بر می خیزد
ان را به سمت قرب خدای متعال سوق می دهد .واین امام که همچین معادله ای را
مجری می شود ،خود باید از توانمند ترین وشایسته ترین وبایسته ترین باشد .
در یک کلمه موید به تا’ئید الهی باشد ،تا بتواند رهروان کوی دوست را به سمت معبود ازلی رهنمون شود .
بر امام معصوم علیه اسلام ،باران تائید الهی ،پیوسته ریزان است ،تا شکوفه های
هدایت ورهبریت وخبرویتش ،پیوسته در حال تازه گی وگل دادن وشکفتن باشد .
تا امت هر لحظه از عطر هدایتش استفاده ها ببرند وتوفیقات پیدا بکنند .این است که
هر شب قدر بر علوم امام معصوم علیه السلام افزوده می شود وقضایای اینده بدو
گفته واموخته می شود .تا جامعه مسلم ومومن در حال حرکت به سمت نهایت وقیامت ،در موردی نماند ،ودر جا نزند ،واز افرینش وپویش وجوشش دست بر ندارد.
این چنین می باشد که امام معصوم شیعه علیه السلام را ،دل های عاشق وپاک
می فهمند ودرک سعه وجودیش را ،با چشم دل می بینند ،وکران تا کران صحرای
دل دادگیشان ،با عشق آن خوب الهی ابیاری می شود .واگر ان هارا قطعه قطعه کنی دست از ولایت ان ها بر نمی دارند ،که ان هارا منصوبین خدای مهربان می دانند
ودشمنانشان را ،سد عن سبیل الله ونافرمان به فرمان خدای متعال .
این چنین ،ولایت رهگشا می شود وپاینده نگر واینده نگر ،سبز کننده ،نور علی نور
ولایتی ها ،چشم به افق دارند ،ان دور دورهارا می بینند ،تنها سر گرم به لذائذ زود گذر نمی شوند ومستهلک در امر ونهی ایسم ها ودیکتاریسم ها و ناهنجاری های روز مره وزمین گیر کننده !بلکه در هر جامعه ای که باشند ،با استظهار به نور ربانی
وهدایت صمدانی ،راه را روشن ومنور می نمایند ،تا مومنین ومسلمین ،از یوغ ستمگران به در آیند وبه امامی صالح وموید به انوار الهی ،اقتدا نمایند .که هر کسی به غیر از امام معصوم وعادل ویا نائبش سر خم کند ،در زمره ودسته طاغوتیان می غلطد ،وطاغوت ،یخرجهم من النور الی الظلمات است ،اما امام ع یخر جهم من الظلمات الی النور.......
در دسته طالوت نباشی ،لا محاله جالوتی می شوی ،اما اگر در دسته طالوت باشی
خدای متعال ،سکینه برایت می فرستد وچشم دلت را موید به نور الهی واطمینان اسمانی می کند ،تا از جویبار زندگی کفی بر گیری وبه پشت نیفتی ونخوری واماس نکند معده واحشای داخلی ات ،ولذت زندگی رگ غیرتت قطع نکند تا دین حق تنها گذاری
پس ولایت وامامت را ،عشقت بکن ،عشقی که سَرش وسرِش به دست خدای متعال است وآن چنان در ان ذوب شو ،که گر هزار بار کشته شوی ،باز هم در آن راه
باشی وقدرش را بدانی ،مانند یاران امام حسین ع که ماندگارهای خوش اقبالش به امامشان این چنین می فرمودند .چه ان ها ،تنها حسین ع را نمی دیدند بلکه نور ولایت
وامامت ربانی را بر سر تاسر جسم وروح آن فرزند راستین پیامبر می دیدند که روشن کرده بود خانه دل وجان و زمین کربلا را .
همانطور که قران کریم ،هدایتش بر تقوا پیشه گان است وان هارا راه می برد ،
امام ع هم ،با تقوا پیشه گان ومخلصان ،وره سپردگان راه الهی است .این چنین در کربلای 61هجری ،مخلصین از ریاکاران ودنیا مداران سوا می شوند وسلامتی واهل وعیال را بر می دارند وبر پهنای دنیا می گریزند تا سلامتی خود را در حصن تضمین
بکارند ،اما آن ها یقین نداشتند که والله یدعو الی دارالسلام ،سلامتی با آنان بود ونمی دانستند واز او می گریختن ،عزت با ایشان بود ،اما از او می گریختند وذلت می جستن .اما دیری نپائید وفقط بعد از چند ساعت ،پشیمان شدن وخاک بر سر ریختن
وآن زمانی بود که امام معصوم ع در تنهایی غریبانه خود شهید قوم ظالم به سر پرستی طاغوت زمان شده بود .وانان فاسقان امت شده بودند که امام نور وروشنایی
وجاودانگی را رها کرده وزندگی چند روزه با ذلت را به جان خریده بودن .
وما هم ،امروزه در همین انتخابیم ،خدا کند که از رستگاران باشیم ونه کج رفتاران وفاسقان .ان شا’ الله .
یاران اسمانی
تقوا پیشه کنیم ،ومحبت وعشق خدای متعال ،وبندگان خوبش در دل بپرورانیم تا همراهی با مویدانش را نصیب ما بفرما ید .تا از بد دلی وبد عهدی ،به دور بوده
ودر مسیری نورانی وبا یاران روحانی ره بسپریم ،که قیامت ما نزدیک است
وصلا در داده اند ونزدیک است رفتن ما ،وگم خواهد شد صوت ودل ربایی ما ،
وزمین گیر خواهد شد ،هیکل ناز وطناز ما 
.
پس بر این مصیبت وسوال وپرسش باید کار کرد وهمگنان از یاران را آگاه کرد وهمه کار
برای دلدار کرد .حی وقیوم ،ذوالجلال والاکرام ،سبوح قدوس ارام جان ،نور اسمان ها وزمین ،مالک جان ها ،دادار اسمان ها ،رب المشرقین ورب المغربین ،صاحب عرش وکرسی و مالک یوم الدین .واز او بخواهیم ،صراط المستقیم .
دوستان مواظب هم باشیم ودل خویش ،بر ورودی ها مراقبه داشته باشیم ،تا خروجی ها تبدیل به نور شوند .چون آسمان ابی باشیم وشبی پر ستاره کویری همراه با خنکای نسیم مهربانی ،نه حنظلی تلخ وزهری مسموم .
الحمدلله رب العالمین 
بسم الله الرحمن الرحیم ،وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ 69عنکبوت