گلچین اندیشه های الهی

ای دل ،ای دلکم ،وقتت داره تموم میشه

چه بدست آورده ای ،بگو ؟ چه در خودت انباشته ای بگو ؟

غیر از منیت ،بیچارگی ،چه بدست آورده ای ؟!

الآنه صدای رفتن وکوچ بلند میشه ،امشب ،فرداشب ،چند شب دیگه .....

وای بر تو ! وای بر تو !

صاف کن خودت را  ،بیرون کن دشمن خدارا ،وگرنه روسیاه میشی

چون دیوا ،بد شکل و بد هوا میشی

ای دلکم ،گریه کن بر این همه بدبختی هات !

گریه کن ........

باید رفت وتلاش کرد اما تا جایی وارتفاعی !

هر چند بی لطف آن مهربان مهربانان نمی شود تکانی خورد ،در منزلی به منزلی باید تورا به داخل

بخوانند .واین بار عام نیست بلکه اجازه خصوصی است .ای عزیز مهربانم وقتی ما خود را ساختیم وخالص

کردیم ،وخدای متعال که سمیع وبصیر است ،دست مارا می گیرد وبه داخل باغ آشنایی می کشاند

واین جا تو دیگر غرق در توحید می شوی وفضایی را می بینی که در آن نا امیدی وناداری وبدی نیست

هر چه هست خوبی وبهجت وسرور است ومی خوانی همراه با دل خود ،

به جهان خرم از آنم ،که جهان خرم از اوست    عاشقم بر همه عالم ،که همه عالم از اوست

در این زمان ،وقتی معرفت باری تعالی را احساس می کنی وسنگینی محبتش بر دوشت ،غرق در محبت

او می گردی ،وتمام قد وهیئت وهیبت به رضایتش کمر می بندی .وسعی می کنی همیشه کاری کنی

که او را خوش آید وپیوسته در روز به همین فکر وذکر وعملی تا جایی که آیه شریفه ،

ان صلاتی ونسکی ومحیای ومماتی لله رب العالمین را در ضمیرت هویدا نمایی ....

وخوشا ترا در این حال .....

پس ای عزیز خوب ومهربانم ،از یاد مهربان مهربانان غافل مشو وذکر یا الله از ذهن وفکرت بیرون نرود ...

الله نگه دارت

نازنینم

غم هر چه که باشد ظرفیتی دارد ،وآن دل توست که همه اش را در خود جای می دهد .

وخدای متعال بزرگ تر از دل تو وهمه چیز است .پس پناه به او ببر  .

دورکعت نماز با عشق ومحبت به آن یگانه مهربان بخوان ،ودست به قنوت بر دار وبا دلی شکسته

طوری که اشک هایت پهنای صورتت را نوازش کنند او را صدا کن ،صدا کن ،صدا کن ،......

اما آن گونه که طفلی کوچک مادرش را صدا می کند ،در خیابانی که او را گم کرده وغیر از او کسی را نمی شناسد !

صدا کن ،مانند آن مسافر تنها ودل شکسته در قایق کوچکی در وسط دریای طوفانی !

در این زمان ،که خواندن هایت خالص شده باشد می بینی رحمت پروردگار مهربانت را .

هر چه بدی است از ماست وهر چه نیکی از اوست .منزه است خدای متعال ،آفریدگار توانا ومهربان.

فرخنده باشد هماره یاد با برکتش .

هر چند نا امیدی درب دلم را بزند

آرام وقرار را از تمام زوایای جانم بزداید

اما یاد تو ای هستی بخش همه هستی ،مرا آرام می کند

که تویی خدای مهربانم ،وآرامش بخش وروزی ده ام

به حق آن کسانی که در نزد تو بالاترین ارزش را دارند

مرا بی هویت مکن

ومرا به خودم وامگذار

وعزتم را به ذلت تبدیل مکن

که همه کار به دست توست

ویاری کننده تنها تویی

ای مهربان ترین مهربانان

با سلام

بر مشارطه ومراقبه ومحاسبه ومعاقبه همت بگمار

خدای متعال را همیشه ناظر وحاضر ببین ،اگر غفلتی شد معذرت خواهی بکن واستغفار .

از دژهای نگاهبان اسلام عزیز ،روحانیت معظم ومتعهد وظلم ستیز وپارسا کناره مگیر

که هر که اهل حق را رها کند ،گرفتار دیو بیابان شود !

سخنان امام خمینی ره که پشتیبان ولایت فقیه باشید تا مملکت آسیبی نبیند را ،پیوسته

در نظر داشته باش .ودر عظمت وبزرگواری آیت الله خامنه ای حفظه الله ،شک مکن به هیچ وجه ،

که اگر چنین کنی ،در گرداب شک وبد دلی سر گردان خواهی شد .

مواظب نماز اول وقتت همیشه باش ،وزیارات ویاد ائمه معصومین سلام الله علیهما .

مداومت بر زیارت عاشورا وگریه بر امام حسین علیه اسلام یادت نرود .

خدای متعال پیوسته یار ویاورت باشد

برای بعضی از دوستان ،ظاهرا امامت مهم نیست ومی گویند ،خوب قرآن کریم را داریم ویکی را بر مصدر کار می نشانیم واسلام عزیز را پیاده می کنیم و.........

اما سوال این است ،بهترین فرمول یک دارو را داشته باشیم ومواد اولیه ،اما آن نظر ودست واردی که به کم وکیف ترکیب وادغام وتفصیل وارد است می تواند محصولی عین همان معادله درخواستی بسازد وتحویل بدهد .مثل رسول خدا ص که با پیاده کردن قرآن مجید وراهنمایی خودش امت را از حضیض ونکبت به تعالی ورشد رساند در عرض 23سال عمر با برکتش .

امامت وولایت ،در گوهره خود وبا نصب خدای متعال ،همان خاصیت رسول مهربانی هارا برای امت داشته ودارد .حقیقتی ،که امت در آن زمان از ان غفلت کردن وبه ظاهر مشغول شدن .همان ظاهری که رسول خدا ص را کسانی مثل خود می دانند ومتوجه ظرفیت عظیم روحی ومعنوی مقام رسالت نیستند ونشدند که نعمت قران کریم توسط او به زمین امد .اگر کسی خویش هم سنگ مقام رسالت بداند در جهل وبیچارگی مانده است وچشم دلش بسته .
چگونه عقل سلیم باور می کند ،که جسم اصل است هر چند شبیه به هم هستیم  در دار ملک ،اما ماندگار می شود بر خاک ! ،اما آن چه باعث تمییز شخصیت ها و انسانیت ها می شود همانا بزرگی

وعلو روح(نفس )ادمی است .که ارواحی ارجمند ،تحت تربیت خدای مهربان قرار گرفته وبه تربیت نفوس در عالم ملک مشغول گشته ومی گردن .واین ها ،رسولان واوصیای گرام ایشان هستند .که زمین تشنه
وانسان تاریک گشته ،به یمن قدوم مبارک والهیشان وبا عمل به دستورات خدای مهربان ،از خاک به افلاک سر  می گشایند .نمونه اتم این مورد زندگی وتربیت کردن رسول خدا محمد مصطفی ص است
که اعراب  وعجم بادیه نشین و شهر نشین را ،بر خوان اسمانی نشاند .و از صهیب رومی وسلمان فارسی وبلال حبشی وابوذر غفاری وابودجانه و صفه نشینان وغیرو ،امتی واحد وخدایی ساخت ....

چه کسی را یارای آن بود از آدمیان که همچو هنری داشته باشد .

عزیزان ،مبحث ولایت وامامت ورهبریت جامعه ،مهم ترین بحث در رسیدن به حق وحقیقت دین حنیف اسلام است .چون اگر رهبری در جای درست خود نباشد ،

ظرفیت های جامعه به ان جایی که خدای متعال منظورش بوده هدایت نمی شود

حتی اگر قران کریم هم در دسترس باشد ،وغفلت وبی عدالتی زمین را پر می کند

وانسان های مسلم ومومن ،استثمار واستعمار می شوند .وحق به حقدار نمی رسد .

بنا بر این ،نبی ،بعد از رساندن خبر اگر مقتضی بوده وقابل ،امام می شده تا رهبری امت به دست بگیرد وجامعه را به سمت نور وسرور وخدای متعال رهنمون شود .

رهبر وامام ،بر آیند تمام نیروهای مومن را ،در معادله ای توانمند وهدفدار ،یک جا ،
ویک سو کرده ،وبا قاطعیتی وصف ناپذیر که از حقانیت ویقین به راهش بر می خیزد
ان را به سمت قرب خدای متعال سوق می دهد .واین امام که همچین معادله ای را
مجری می شود ،خود باید از توانمند ترین وشایسته ترین وبایسته ترین باشد .
در یک کلمه موید به تا’ئید الهی باشد ،تا بتواند رهروان کوی دوست را به سمت معبود ازلی رهنمون شود .
بر امام معصوم علیه اسلام ،باران تائید الهی ،پیوسته ریزان است ،تا شکوفه های

هدایت ورهبریت وخبرویتش ،پیوسته در حال تازه گی وگل دادن وشکفتن باشد .

تا امت هر لحظه از عطر هدایتش استفاده ها ببرند وتوفیقات پیدا بکنند .این است که

هر شب قدر بر علوم امام معصوم علیه السلام افزوده می شود وقضایای اینده بدو

گفته واموخته می شود .تا جامعه مسلم ومومن در حال حرکت به سمت نهایت وقیامت ،در موردی نماند ،ودر جا نزند ،واز افرینش وپویش وجوشش دست بر ندارد.

این چنین می باشد که امام معصوم شیعه علیه السلام را ،دل های عاشق وپاک
می فهمند ودرک سعه وجودیش را ،با چشم دل می بینند ،وکران تا کران صحرای

دل دادگیشان ،با عشق آن خوب الهی ابیاری می شود .واگر ان هارا قطعه قطعه کنی دست از ولایت ان ها بر نمی دارند ،که ان هارا منصوبین خدای مهربان می دانند

ودشمنانشان را ،سد عن سبیل الله ونافرمان به فرمان خدای متعال .
این چنین ،ولایت رهگشا می شود وپاینده نگر واینده نگر ،سبز کننده ،نور علی نور
ولایتی ها ،چشم به افق دارند ،ان دور دورهارا می بینند ،تنها سر گرم به لذائذ زود گذر نمی شوند ومستهلک در امر ونهی ایسم ها ودیکتاریسم ها و ناهنجاری های روز مره وزمین گیر کننده !بلکه در هر جامعه ای که باشند ،با استظهار به نور ربانی

وهدایت صمدانی ،راه را روشن ومنور می نمایند ،تا مومنین ومسلمین ،از یوغ ستمگران به در آیند وبه امامی صالح وموید به انوار الهی ،اقتدا نمایند .که هر کسی به غیر از امام معصوم وعادل ویا نائبش سر خم کند ،در زمره ودسته طاغوتیان می غلطد ،وطاغوت ،یخرجهم من النور الی الظلمات است ،اما امام ع یخر جهم من الظلمات الی النور.......
در دسته طالوت نباشی ،لا محاله جالوتی می شوی ،اما اگر در دسته طالوت باشی
خدای متعال ،سکینه برایت می فرستد وچشم دلت را موید به نور الهی واطمینان اسمانی می کند ،تا از جویبار زندگی کفی بر گیری وبه پشت نیفتی ونخوری واماس نکند معده واحشای داخلی ات ،ولذت زندگی رگ غیرتت قطع نکند تا دین حق تنها گذاری
پس ولایت وامامت را ،عشقت بکن ،عشقی که سَرش وسرِش به دست خدای متعال است وآن چنان در ان ذوب شو ،که گر هزار بار کشته شوی ،باز هم در آن راه

باشی وقدرش را بدانی ،مانند یاران امام حسین ع که ماندگارهای خوش اقبالش به امامشان این چنین می فرمودند .چه ان ها ،تنها حسین ع را نمی دیدند بلکه نور ولایت
وامامت ربانی را بر سر تاسر جسم وروح آن فرزند راستین پیامبر می دیدند که روشن کرده بود خانه دل وجان و زمین کربلا را .
همانطور که قران کریم ،هدایتش بر تقوا پیشه گان است وان هارا راه می برد ،

امام ع هم ،با تقوا پیشه گان ومخلصان ،وره سپردگان راه الهی است .این چنین در کربلای 61هجری ،مخلصین از ریاکاران ودنیا مداران سوا می شوند وسلامتی واهل وعیال را بر می دارند وبر پهنای دنیا می گریزند تا سلامتی خود را در حصن تضمین

بکارند ،اما آن ها یقین نداشتند که والله یدعو الی دارالسلام ،سلامتی با آنان بود ونمی دانستند واز او می گریختن ،عزت با ایشان بود ،اما از او می گریختند وذلت می جستن .اما دیری نپائید وفقط بعد از چند ساعت ،پشیمان شدن وخاک بر سر ریختن

وآن زمانی بود که امام معصوم ع در تنهایی غریبانه خود شهید قوم ظالم به سر پرستی طاغوت زمان شده بود .وانان فاسقان امت شده بودند که امام نور وروشنایی
وجاودانگی را رها کرده وزندگی چند روزه با ذلت را به جان خریده بودن .
وما هم ،امروزه در همین انتخابیم ،خدا کند که از رستگاران باشیم ونه کج رفتاران وفاسقان .ان شا’ الله .
یاران اسمانی

تقوا پیشه کنیم ،ومحبت وعشق خدای متعال ،وبندگان خوبش در دل بپرورانیم تا همراهی با مویدانش را نصیب ما بفرما ید .تا از بد دلی وبد عهدی ،به دور بوده

ودر مسیری نورانی وبا یاران روحانی ره بسپریم ،که قیامت ما نزدیک است
وصلا در داده اند ونزدیک است رفتن ما ،وگم خواهد شد صوت ودل ربایی ما ،
وزمین گیر خواهد شد ،هیکل ناز وطناز ما .

پس بر این مصیبت وسوال وپرسش باید کار کرد وهمگنان از یاران را آگاه کرد وهمه کار

برای دلدار کرد .حی وقیوم ،ذوالجلال والاکرام ،سبوح قدوس ارام جان ،نور اسمان ها وزمین ،مالک جان ها ،دادار اسمان ها ،رب المشرقین ورب المغربین ،صاحب عرش وکرسی و مالک یوم الدین .واز او بخواهیم ،صراط المستقیم .

دوستان مواظب هم باشیم ودل خویش ،بر ورودی ها مراقبه داشته باشیم ،تا خروجی ها تبدیل به نور شوند .چون آسمان ابی باشیم وشبی پر ستاره کویری همراه با خنکای نسیم مهربانی ،نه حنظلی تلخ وزهری مسموم .
الحمدلله رب العالمین

منبع :http://yassen14.blogfa.com/

شبم را به روز می رسانی
روزم را به شب
گردش می دهی ،فلک دوار را
نه می خوابی ونه خسته می شوی
دل به قربان ان که همیشه در کار است
اشک هایم در راه مهربان بی قرینه ام
دل تنگی هایم ،برای نور آسمان ها وزمین
رنجم ،گنجم ،راحت جانم ،مهر تابانم
آسمانی ام کن ،فارغ از هر دغدغه ای
شکم بر طرف ،جانم از هر طرف ،در راهت کن
یا ربا ،یا ربا ،یا ربا ......

نغمه مبارکی در تنهایی هایم
آسمانی پر از ستارگان زیبا
خوبی هایت زبان زد دلم
هشیاری ات ،سایه بان بیداری ها
بمان ،پاک ای خجسته تر از شب هایم

خوبی هایت ،عطر دل انگیز شب های غمم !
با فکر به تو ،صداقت وپاکی را می بینم
زخم دلت ترمیم کن
خانه دل آباد
که ستاره ای به شهر پاکی ها

در غروب هر گز نخواهیم ماند
چون رود در جریانیم
غم هایت را بر باد بسپار
به آرزوهای خوبت خواهی رسید
دل قوی دار ومطمئن
که با خدا باشی خدای مهربان با توست
ایمانت را نگه دار
شب هایت را پر ستاره کن
ودل شیطان را پاره پاره
ابرهای تیره خواهند رفت
وآسمان آبی شادی ،دوباره لبخند خواهد زد
شکوفا باش وشکوفه را نگهبان
مگذار سردی ورخوت دلت را فتح کند
غریب وار سر در گریبان مکن
شادی را فریاد بزن که خدای مهربان داری
می بیند ترا ،آگاه وبینا است
چرت وخوابی اورا فرا نمی گیرد
شب های غم خواهند رفت
روزهای نیکویت را پاس بدار
که هر که با خدای مهربان باشد ،چه کم دارد !؟

زانوی غم به بغل مگیر ،که خدای متعال هماره پشتیبان توست .
آن که دندان دهد نان دهد .روزگار خوشی ات می رسد .خدای مهربانت را صدا بنما
در نیمه شبی که همه خوابند وچشمانشان گرم خواب شده است .
تنها قدرتی که می تواند دل های شکسته را ترمیم نماید اوست .
الله نور آسمان ها وزمین ،به سوی فطرتت بر گرد ،رو به سوی خالق مهربانت بکن
وپیشانی بر خاک بنه وبا تضرع وزاری از او بخواه ،ای مهربان بی همتا
وای قادر متعال ،من غیر از تو چه کسی را دارم ،بر من رحم فرما
واز هر راهی که خود مصلحت می دانی ،مشکلم حل بنما ،یا الله ........
اگر مشکل محبت وعشقی هم باشد ،خدای مهربان بین مرد وقلبش حایل است
ومی تواند نظرها را عوض کند (ان الله یحول بین المرء وقلبه ).
اوست که می تواند هر کاری بکند .پس بر او توکل کن ،حد اقل توکلی که به یک
پزشک جراح می کنی وخودت را در اختیار او می گذاری .
پس بگو با من :أَن لَّا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ الظَّالِمِينَ (انبیا ء
معبودى جز تو نيست منزهى تو راستى كه من از ستمكاران بودم (۸۷)

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام بر آن که هدایت جوید
آقا وحید
می توانی خدای متعال را انکار کنی ،
محمد رسول خدا ص را ،
وقرآن کریم کتاب الهی خدای مهربان را ،
واسلام ،روش زندگی ورشد وتعالی سبحان تعالی را ،
اما ،
مرگ را نمی توانی انکار کنی !
چون که انسانی آن را نساخته وکسی هم جلودارش نیست .
که انکار مرگ ،انکار عقل وفهم خودت هست وتو خویشتن را دوست تر داری از هر چیزی .!
پس چه کسی مرگ را ساخته وپرداخته وهدایت می کند ؟
چه کسی ،ترا ساخته که می میراند ؟
وزنده می کند ،از تخمی ریخته شده در رحمی تنگ ،وبر می آورد وبارور می سازد
گوشت واستخوان وروح ودر نهایت فتبارک الله واحسن الخالقین .
این چنین خدای متعال اثبات می شود ،بر پایه ای از مرگ وبر روی آن زندگی .
که اول نیستی بود وبعد هست از ان بر آمد .
واین خدای توانا ،برای این مخلوقی ،که همه چیزش از اوست ،معیار وقوانینی بنا نهاد
وآن قوانین را به رسولانی امین ومطمئن سپرد که بدو برسانند واین چنین پیامبران آمدن ،وآن قوانین که راه رستگاری وسعادت را نشان می دادند در کتاب هایی جمع ونوشته شدن به نام کتاب های الهی .ودین نامیده شدن بر روش و در عمل .....
واین چنین می شود دین وقرآن کریم را اثبات کرد .
واما ای وحید ،
واین نام تو خود بر گرفته از نام خدای متعال است که او وحید است ویگانه .
وزمان را آفرید وفضا را ،که زمان ومکان دو دایه شدن برای آدمی ومخلوقات او ،در دنیا
که خانه تضاد است .وبا این دو موجود ،رشد وتکامل بوجود آمد .
اما ارسطو ودانشمندان ،بودند وهستند وخواهند بود وآنان ،بیان کننده وتبیین کننده وآشکار کنندگان ،قوانین الهی بر تکوین هستند .چگونه این همه سیب بر سر ها فرود آمد ،اما سیبی که به سر نیوتن اثابت کرد ،کشف جاذبه را بدو نمود .
خدای متعال این بشر را سیر می دهد وتکامل .ودر هر عصر وزمانی بر عقل او می افزاید تا این میوه حیات به تکامل اخری برسد ،ونهایت آفرینش به انجام رسد وکار کائنات به هم آید ........
واین چنین می توان ،نهایت جهان را به تصور اورد ،وقیامت را اثبات کرد .
که هر کس بمیرد قیامتش بر پا می شود .وآن هنگام رسیدگی به چگونگی عمل وکار تو است ...وپاداش بر چگونگی کار .
ای وحید ،انکار تو نه آسمان را می پاشد ونه زمین را سست می کند ونه جلوی مرگت را می توانی بگیری .
پس سعی بیهوده می کنی که بر خالق توانایت جسارت می ورزی ،
که همه نعمت هایت از اوست .توانایی است که تعداد نفس های سینه ات را معلوم داشته ،وضربان قلبت را به حساب آورده .چیزی از او پنهان نیست ،وکسی بر او توانا نیست .او بوده وخواهد بود .می آفریند ونابود می کند .وکسی را یارای این توانایی ها نیست .پس شکر می کنیم افریدگار توانا را ،خالق آسمان ها وزمین ،آفریننده شادی بخش ،روزی رسان بی منت ،که حتی تویی که دین وقران وپیامبرش را تکذیب می کنی از روزی محروم نمی سازد .
چگونه ای وحید ،بر این خدای متعال ،جسارت می ورزی ونعمتش را کفران می کنی .؟
آیا نمی دانی که از رگ گردن به تو نزدیک تر است ؟
مگر مرگ را باور نداری ؟مگر زندگی وحیات را کتمان توانی کرد ؟
امیدوارم که بیدار شوی ،با دلی آرام وقلبی پاک ومطمئن ،شکر گزار آفریدگار دانا وتوانا باشی .آمین

غربت سنگین تو ای ،مادر خوبی ها
اسمان را به گریه واداشته
با تو گفتم آن زمان در بقیع ،آهسته آهسته
همره اشک ریزان از چشمان غم بارم
در پناه آهن آن پنجره زندان تو
 در آن غروب حزن انگیز مدینه
شهر پیامبر ،آغشته به عود وعنبر
اما ،همه جا غم ،همه جا اشک
فضا چه مصیبت ساز بود ومرگ آور
در پناه شلاق ولگد پرانی های دشمن بد اختر
آه آه ،چه سوزناک بود پرپر شدن یاس خوش بوی پیامبر
دم بر نمی آمد از سنگ ودیوار وآدم
اوج حقارت انسانی رقم می خورد
قدرت با زر وتزویر ،هم قسم می  شد !
تا بر کند ریشه عصمت ،حرمت پیمبر
چه کشید مولا ،چه بدید مولا ،!
ماه بدرش بشد حضیض
قامت سروش چو کمان
مرده بود مولا ،بی گمان بی گمان
آه چه کشید آن شیر خدا
شیر غم زده در محاصره ،مردان وسپاه
عقل زایل می شود
ذهن جامه می درد
خیال ،از هم می گسلد
آن چه آمد بر سر شیر حق